*تنها تو بخوان*

ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﻫﺮﺭﻭﺯ ﻣﯽ ﺁﯾﯽ ﻭ ﻣﯽ ﺭﻭﯼ، ﻣﻨﻈﻢ ﻭ ﺩﻗﯿﻖ ... ﮐﺴﯽ ﻗﺪﺭ ﺗﻮﺭﺍ شاید نداند ﺩﺭﺣﻀﻮﺭﺕ ﺳﺎﯾﺒﺎﻧﯽ ﺟﺴﺘﺠﻮﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﺳﺎﯾﻪ ﺭﺍ ﻣﯽ ﭘﺴﻨﺪﻧﺪ ﻭ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ، ﺑﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ ﻫﺴﺖ ﺁﻥ ﺳﺎﯾﻪ ﺍﺯ ﺗﻮﺳﺖ ... ﺗﻤﺎﻡ ﺯﻧﺪﮔﯿﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻣﺎ شاید از تو روی هم برتابند ﻭﻟﯽ ﻣﺎﻩ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ، ﯾﮏ ﺷﺐ ﻫﺴﺘﯽ ﻭﯾﮏ ﺷﺐ ﻧﯿﺴﺘﯽ، ﮔﺎﻫﯽ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﻧﺎﻗﺺ ... ﻫﻤﻪ ﺷﯿﻔﺘﻪ ﺍﺕ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ، ﺑﺮﺍﯾﺖ ﻣﯽ ﺳﺮﺍﯾﻨﺪ، ﻋﺰﯾﺰﻣﯽ ﺷﻮﯼ، ﺣﺎﻝ ﺁﻧﮑﻪ ﻣﺎﻩ ﻫﻢ ﻧﻮﺭ ﻭ ﺯﯾﺒﺎﯾﯿﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﺩ ... ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺑﺎﺵ، ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ... ﻣﻌﺪﻥ ﻧﻮﺭ، ﻣﻌﺪﻥ ﺑﺨﺸﺶ، ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ﻓﮑﺮﮐﻨﻨﺪ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ ﺑﻮﺩﻥ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﺗﻮﺳﺖ ... ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺑﺎﺵ نوشته شده در جمعه بیست و دوم بهمن ۱۳۹۵ساعت 8...

همه در رودخانه ی زندگی جاری اند.برخی خود را به دست آن میسپارند، برخی برخلافش دست و پا میزنند و برخی دیگر خود را غرق میکنند بی آن که لذت تلاش را تجربه کنند. و برخی هم چون رود می شوند،از رود میشوند و با آن جاری.و در این میان، گاه به کناری می آیند،گاه با شدت به صخره ها میخورند، گاه آرام میگیرند و گاه از آن جدا میشوند و قبل از رسیدن به دریا میگندند. پس چه باید کرد؟ چگونه باید پیمود رودخانه ی زندگی را؟ چگونه باید طی کرد آن را به پایان رساند؟آری باید جاری بود . . . مثل_رودخانه_روانپائولو_کوئیلو نوشته شده در چهارشنبه سوم خرداد ۱۳۹۶ساعت 21:3 توسط atefe| ...

ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﻋﺸﻖ ﺑﺮﯾﺰ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺩﺭﻭﻥ ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺷﻮﺩ ﺯﯾﺮﺍ ﺍﻟویت ﻭﻗﺘﯽﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺗﻮ ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﯿﺎﺯ ﺍﺳﺖ، ﺯﯾﺮﺍ ﺗﻮ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﻣﯿﻬﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﯽﮐﻨﯽ ﺗﻮ ﺗﻤﺎﻣﯽﻫﺴﺘﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻧﺖ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ . ﺗﻮ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻫﯿﭽﯽ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﯼ . ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺭﺍﻩﺑﺮﺍﯼ ﻫﯿﭻ ﺷﺪﻥ ، ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ . اشو...

آری سهراب تو درست میگویی!! آسمان مال من است...پنجره،عشق،زمین،دوست،هوا،مال من است! اما سهراب تو قضاوت کن... بر دل سنگ زمین جای من است؟ من نمیدانم چرا این مردم، دانه های دلشان پیدا نیست... توکجایی سهراب؟!آب را گل کردند!! صبر کن ای سهراب،گفته بودی قایقی خواهم ساخت... خواهم انداخت به اب،دورخواهم شد از این خاک غریب، قایقت جا دارد؟؟؟ منم از همهمه ی اهل زمین دلگیرم!! مثل سهراب دگر جنس تنهایی من چینی نیست، که ترک بردارد... مثل مرمر شده است... چینی نازک تنهایی من...!!!...

من می توانم جای سیگار ، نقاشی بکشم ؛با دوغ مست شوم ؛با وسایل خانه ، تمام شب را تانگو برقصم ؛و به جای ِ تـــو ،بالشتک ِ دوران ِ کودکی ام را در آغوش بگیرم ,تـــــــو برای فراموش کردن کسی که بی نظیر دوستت داشت ،چه خواهی کرد...

من دلم میخواهدخانهای داشته باشم پر دوست،کنج هر دیوارشدوستهایم بنشینند آرامگل بگو گل بشنو…؛هر کسی میخواهدوارد خانه پر عشق و صفایم گرددیک سبد بوی گل سرخبه من هدیه کند.شرط وارد گشتنشست و شوی دلهاستشرط آن داشتنیک دل بی رنگ و ریاست…بر درش برگ گلی میکوبمروی آن با قلم سبز بهارمینویسم ای یارخانهی ما اینجاستتا که سهراب نپرسد دیگر” خانه دوست کجاست؟"فریدون مشیری...

خواهم آمد،پيش اسبان،گاوان،علف سبز نوازش خواهم ريخت مادياني تشنه،سطل شبنم را خواهم آوردخر فرتوتي در راه،من مگس هايش را خواهم زد. خواهم آمد سر هر ديواري،ميخكي خواهم كاشتپاي هر پنجره اي شعري خواهم خواندهر كلاغي را كاجي خواهم دادآشتي خواهم داد.آشنا خواهم كرد.راه خواهم رفت.نور خواهم خورد.دوست خواهم داشت. ...